Wie is Meike eigenlijk?

Ik was jarenlang ontzettend goed in doorgaan. Zelfs toen mijn lichaam allang schreeuwde dat het niet meer ging.Niet zeuren. Schouders eronder. Morgen weer een dag.

Ik had pijn. Heel veel pijn. Maar jarenlang voelde ik me niet gehoord. Het zou stress zijn. Ik moest maar leren ontspannen.

En weet je wat het ergste is? 

 Op een gegeven moment ga je zelf ook geloven dat het aan jou ligt.

Tot ik in 2024 eindelijk de diagnose endometriose en adenomyose kreeg. Na jarenlang klachten bleek er wel degelijk iets aan de hand.

Een zware operatie volgde.

Maar lichamelijke pijn was niet het enige waar ik jarenlang mee rondliep.

Mijn eigen hoofd was soms mijn grootste vijand.

Gesprekken honderd keer opnieuw afspelen. Alles analyseren. Me druk maken over wat anderen van me vonden. Altijd nadenken over wat ik beter of anders had kunnen doen.

Ik was een kei in zorgen voor anderen.

Maar voor mezelf?

Tja... die kwam meestal ergens onderaan het lijstje. 🙈

En als ik dan eindelijk even tijd voor mezelf had, wist ik eigenlijk niet eens meer hoe ik moest ontspannen.

Tot ik besefte dat er maar één iemand was die dat kon veranderen. Ikzelf.

Niet van de ene op de andere dag. Niet door ineens overal lak aan te hebben.

Maar door mezelf steeds vaker de vraag te stellen:

Waarom doe ik dit eigenlijk? Omdat ik het wil? Of omdat ik denk dat het moet?

Ook privé heb ik de afgelopen tijd grote keuzes gemaakt. Keuzes die niet makkelijk waren, maar die me wel steeds dichter bij mezelf brengen.

En nee, ik ben nog steeds niet perfect. Gelukkig maar! 😉

Ik heb nog steeds momenten waarop ik te veel nadenk of terugval in oude patronen.

Maar inmiddels weet ik dat ik niet alles hoef op te lossen. Dat niet iedere gedachte de waarheid is. En dat ik niet verantwoordelijk ben voor hoe iedereen zich voelt.

Ik mag ook gewoon Meike zijn.

En dan is er nog een andere kant van mij...

Mijn intuïtie. En mijn fotoreadings.

Weet je wat grappig is? Ik dacht vroeger oprecht dat iedereen dat kon! Dat iedereen bij het bekijken van een foto dingen voelde, indrukken kreeg of informatie binnenkreeg.

Pas later ontdekte ik dat dat helemaal niet zo vanzelfsprekend is.

En hoe meer ik mezelf ervoor openstel, hoe meer ik binnenkrijg.

Soms gevoelens, soms beelden, soms informatie die me zelf ook verrast.

Ik heb geleerd om daarop te vertrouwen. Niet alles te willen verklaren of begrijpen, maar gewoon te voelen wat er komt.

En die kant van mij krijgt ook steeds meer ruimte in mijn praktijk, waar ik fotoreadings doe van mensen, dieren en overleden dierbaren.

Want ook dát ben ik. Gewoon Meike. ❤️

En precies daarom doe ik wat ik doe.

In mijn praktijk ontmoet ik mensen die zichzelf herkennen in mijn verhaal.

Mensen die altijd maar doorgaan. Die doodmoe zijn van hun eigen gedachten. Die spanning voelen in hun lichaam en zelfs tijdens een massage moeite hebben om hun hoofd stil te krijgen.

En ik snap dat.

Niet alleen vanuit mijn opleidingen of ervaring als masseuse en hypnotherapeut.

Maar omdat ik zelf jarenlang precies daar heb gestaan.

Bij mij hoef je geen mooi verhaal op te hangen.

Je mag lachen, huilen, vloeken of gewoon even niets zeggen.

Ik luister. Ik voel aan. Ik stel vragen. En soms zeg ik ook gewoon iets wat je misschien helemaal niet wilt horen. 😉

Niet om je te veranderen in iemand anders.

Maar om je te helpen weer te voelen wie je zelf bent.

Of je nu komt voor een massage, hypnose of een fotoreading: ik werk vanuit echte aandacht, gevoel en oprechte interesse in jou.

Want weet je wat ik inmiddels heb geleerd?

Je hoeft niet eerst helemaal vast te lopen om jezelf eindelijk serieus te nemen.

En als ik jou daarbij mag helpen, doe ik dat met heel mijn hart.

Liefs,

Meike ❤️

 

Geen perfect leven.

Geen perfect mens.

Gewoon écht.

Á la Meike.